Οι Γαλάτες
Οι Γαλάτες
Για κράτησηΠεριγραφή
Στην άκρη της χαμηλής βλάστησης, δύο αγριογούρουνα. Βόσκουν ειρηνικά σε μια φανταστική Γαλατία και μετά καταρρέουν στο χαντάκι.<div> « <em>Στην άκρη της χαμηλής βλάστησης, δύο αγριογούρουνα. Βόσκουν ειρηνικά σε μια φανταστική Γαλατία και μετά καταρρέουν στο χαντάκι.»</em></div><div> <em>Ο Ολιβιέ και ο Τόμας, δύο γενειοφόροι και τριχωτοί Γαλάτες, ζουν δίπλα στο ποτάμι. Μαζεύουν με μισή καρδιά γκι. Περιμένουν με μισή καρδιά τους Ρωμαίους. Λούζονται όπως λουζόντουσαν οι Γαλάτες στην αρχαιότητα. Μερικές φορές, σκάβουν στη γη. Διοργανώνουν γαλατικό συμπόσιο, τραγουδούν γαλατικά τραγούδια και εκτελούν γαλατικές χειρονομίες.</em></div><div><br></div><div> <em>Ο Ολιβιέ και ο Τόμας περνούν το Σαββατοκύριακο σε ένα χωριό στη Νότια Γαλλία. Περνούν δίπλα από ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο. Πάνω στο κτίριο υπάρχει μια επιγραφή σε μαρκαδόρο: «Οι Γαλάτες».</em></div><div> <em>Ο Ολιβιέ και ο Τόμας, δύο μουστακαλήδες χωροφύλακες, έρχονται να ανακρίνουν τον Τόμας και τον Ολιβιέ. Κάτι πρέπει να συνέβη στο κτίριο. Μήπως ήταν χθες ή τον πέμπτο αιώνα π.Χ.;</em></div><div> <em>Σε αυτή την ασταθή Γαλατία, βυθισμένη στην ακαδημαϊκή και την ποπ κουλτούρα, και επηρεασμένη από τις σύγχρονες τάσεις, κάτι επανεμφανίζεται. Στοιχειωμένοι από αρχαίες, βίαιες και αβέβαιες αναμνήσεις, ο Ολιβιέ και ο Τομάς προσπαθούν να συλλάβουν και να αποτινάξουν τα θραύσματα, γελώντας, τρέμοντας, βιώνοντας έκσταση, παλεύοντας και περνώντας την ώρα τους.</em></div><div><br></div><div> - Μάριον Ομπέρ</div><div><br></div>
