Περιγραφή

<p>«Χορεύτρια του Αιώνα», «Εικόνα»... έχουν χρησιμοποιηθεί όλοι οι υπερθετικοί όροι για να περιγραφούν η Μάρθα Γκράχαμ. Η προσέγγισή της στον χορό και το θέατρο, και το καινοτόμο σωματικό της λεξιλόγιο, έχουν επηρεάσει αμετάκλητα τον χορό παγκοσμίως. Τόσο παραγωγική όσο και πολύπλοκη ήταν, δημιούργησε 181 μπαλέτα ως χορογράφος και μια τεχνική χορού που έχει συγκριθεί με το μπαλέτο στο εύρος και το εύρος του.</p><p> Κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας, 18 χορευτές θα ερμηνεύσουν τόσο εμβληματικά έργα της Μάρθα Γκράχαμ όσο και πιο πρόσφατα μπαλέτα σύγχρονων καλλιτεχνών, που δεν έχουν παρουσιαστεί ποτέ πριν στη Γαλλία.</p><p> <strong>Θα προσφέρονται εναλλάξ δύο προγράμματα:</strong><br><br> Το Πρόγραμμα Α αποτελείται από δύο αριστουργήματα της Μάρθα Γκράχαμ: το Σπήλαιο της Καρδιάς και το Θέλημα στον Λαβύρινθο, τα οποία παρουσιάζουν δύο ηρωίδες από την ελληνική μυθολογία (Μήδεια και Αριάδνη), και το ΣΠΗΛΑΙΟ του Χόφες Σέχτερ, όπου ο χορογράφος ασχολείται με τον ρέιβ χορό.<br><br> Το Πρόγραμμα Β περιλαμβάνει επίσης δύο σημαντικά έργα της Μάρθα Γκράχαμ: το «Diversion of Angels» και το «Chronicle», στα οποία πραγματεύεται παγκόσμια θέματα όπως η αγάπη και ο πόλεμος, και το «We the People» του Τζαμάρ Ρόμπερτς, μια υπενθύμιση ότι η δύναμη της συλλογικής αλλαγής ανήκει στον λαό.<br><br><br> ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β</p><p> • Εκτροπή Αγγέλων από τη Μάρθα Γκράχαμ (20 λεπτά)</p><p> Η Μάρθα Γκράχαμ κάποτε περιέγραψε το "Diversion of Angels" ως σύμβολο τριών πτυχών της αγάπης: το ζευγάρι με τα λευκά αντιπροσωπεύει την ώριμη αγάπη σε τέλεια ισορροπία, το ζευγάρι με τα κόκκινα ερωτική αγάπη και το ζευγάρι με τα κίτρινα εφηβικά. Ο χορός δεν ακολουθεί καμία ιστορία. Η δράση του λαμβάνει χώρα στον φανταστικό κήπο που δημιουργεί η αγάπη για τον εαυτό της. Αρχικά, το μπαλέτο ονομαζόταν "Wilderness Stair".</p><p> Το μπαλέτο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 13 Αυγούστου 1948 στο Palmer Auditorium, στο Νέο Λονδίνο του Κονέκτικατ.</p><p> • Εμείς οι άνθρωποι του Τζαμάρ Ρόμπερτς (22 λεπτά)</p><p> Με πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του 2024, αυτό το χορευτικό έργο Americana του 21ου αιώνα αναφέρεται και αντηχεί στην ιστορία μας. Η νέα του μουσική επένδυση από τη Rhiannon Giddens, σε ενορχήστρωση από τον Gabe Witcher, προσφέρει τον ιστορικό ήχο της αμερικανικής φολκ μουσικής. Η χορογραφία του Jamar Roberts είναι πολύ σύγχρονη και παρέχει ένα αντίστιγμα στη μουσική. Ο χορογράφος έχει δηλώσει ότι το "We the People" είναι ταυτόχρονα μια διαμαρτυρία και ένας θρήνος, αντανακλώντας το πώς η Αμερική δεν τηρεί πάντα τις υποσχέσεις της. Με φόντο την παραδοσιακή αμερικανική μουσική, το "We the People" ελπίζει να μας υπενθυμίσει ότι η δύναμη για συλλογική αλλαγή ανήκει στον λαό.</p><p> • Χρονικό της Μάρθα Γκράχαμ (35 λεπτά)</p><p> Το Chronicle δεν επιχειρεί να απεικονίσει την πραγματικότητα του πολέμου. Αντίθετα, ανακαλεί τις εικόνες του, εκθέτει το μοιραίο προοίμιό του, απεικονίζει την καταστροφή του πνεύματος που αφήνει στο πέρασμά του και προτείνει μια απάντηση. Είναι ένας από τους λίγους χορούς της Martha Graham που μπορεί να λεχθεί ότι εκφράζουν ρητά πολιτικές ιδέες, αλλά, σε αντίθεση με τα Immediate Tragedy (1937) και Deep Song (1937), χορούς που δημιούργησε ως απάντηση στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, αυτός ο χορός δεν αποτελεί μια ρεαλιστική αναπαράσταση των γεγονότων. Η πρόθεση είναι να καθιερωθεί η τραγωδία του πολέμου.</p><p> Το μπαλέτο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 20 Δεκεμβρίου 1936 στο Θέατρο Guild στη Νέα Υόρκη.</p> Για να σηματοδοτήσει την εκατονταετηρίδα της ομάδας και μετά από 7 χρόνια απουσίας από τη Γαλλία, η Ομάδα Χορού Martha Graham ανακοινώνει τη μεγάλη επιστροφή της στη σκηνή με μια σειρά από εξαιρετικές παραστάσεις.