Περιγραφή

Αυτή η παράσταση είναι μια φεμινιστική και πυρακτωμένη χορογραφική κραυγή, που ισορροπεί ανάμεσα στην ευθραυστότητα και την εξέγερση.<div> Με αυτή τη δημιουργία για δώδεκα χορεύτριες, εμπνευσμένη από τη δέσμευση των γυναικών στα διεθνή ελευθεριακά εξεγερσιακά κινήματα, η Marina Gomes συνθέτει μια τοιχογραφία αντίστασης όπου τα σώματα γίνονται πεδία εξέγερσης, ανάμεσα στη δύναμη και την εξάντληση, την εξουσία και την ευαλωτότητα.</div><div> Σε ένα στυλ που συνδυάζει χιπ-χοπ, ντοκιμαντέρ και την ποίηση της πραγματικότητας, το έργο εξερευνά τι παρακινεί τους ανθρώπους να ξεσηκωθούν, να παρακούσουν και να χτίσουν μαζί εναλλακτικές δυνατότητες. Τροφοδοτούμενο από επαναστατικά τραγούδια, trap, drill και κλασική κιθάρα, δημιουργεί έναν διάλογο μεταξύ των ακτιβιστικών κληρονομιών και των σύγχρονων πολιτισμών.</div><div><br></div><div> Περισσότερο από μια παράσταση, το "Μάλλον Φωτιά Παρά Δάκρυα" είναι ένα συλλογικό κίνημα, μια προσπάθεια να αναδειχθούν, στην καρδιά του χάους, νέες μορφές ελπίδας και χειραφέτησης.</div>