Περιγραφή

Αυτή η mise en abyme μας επιτρέπει να δώσουμε στη Φαίδρα μια σύγχρονη προοπτική.<div> Η Φαίδρα, η σύζυγος του Θησέα, τον πιστεύει νεκρό. Ανακουφισμένη από αυτά τα νέα, ομολογεί στον Ιππόλυτο, τον θετό γιο της, το ένοχο πάθος που νιώθει γι' αυτόν. Αυτή η ομολογία σύντομα θέτει τη Φαίδρα σε μια αδιέξοδη κατάσταση: όχι μόνο ο Ιππόλυτος την απορρίπτει, αλλά και ο Θησέας, που απλώς είχε εξαφανιστεί, επιστρέφει σύντομα.</div><div><br></div><div> Η Φαίδρα πιέζεται στη συνέχεια να πει ψέματα από την έμπιστη φίλη της, την Οινόνη. Κατηγορεί τον Ιππόλυτο ότι προσπάθησε να τη βιάσει. Ο Θησέας καταριέται τον γιο του και επικαλείται την οργή του Ποσειδώνα πάνω του, αλλά σύντομα η είδηση ​​της αυτοκτονίας της Οινόνης σπέρνει αμφιβολίες στο μυαλό του.</div><div><br></div><div> Ωστόσο, είναι πολύ αργά. Ο Θησέας μαθαίνει για τον θάνατο του Ιππόλυτου, ο οποίος σκοτώθηκε από ένα θαλάσσιο τέρας, ενώ η Φαίδρα, η οποία έχει δηλητηριαστεί, του αποκαλύπτει την αλήθεια για την τραγωδία πριν πεθάνει, ομολογώντας την ενοχή της.</div><div><br></div><div> Ερμηνευμένο από ανθρώπους του σήμερα για ανθρώπους του σήμερα. Επιλέγουμε να δουλέψουμε πάνω σε όλα τα διαφορετικά συναισθήματα που πηγάζουν από το πάθος.</div><div> Η αγάπη προκαλεί. Αδύνατη αγάπη, μοίρα, πόνος, ζήλια και ντροπή διαπερνούν τον ομώνυμο χαρακτήρα. Έτσι, η Φαίδρα είναι εύθραυστη επειδή είναι θύμα της θεϊκής θέλησης και ως εκ τούτου πάντα ειλικρινής απέναντι στα γεγονότα.</div><div><br></div><div> Ερμηνευμένο μόνο από τέσσερις ηθοποιούς, το έργο φέρνει έντονα τη θλίψη και τον τρόμο των χαρακτήρων στην εμπειρία του κοινού. Ενσαρκώνοντας τους ρόλους τους ενώπιον του κοινού, οι ηθοποιοί εμπνέουν εύκολα την κάθαρση που επιδιώκει ο συγγραφέας. Εναπόκειται σε εμάς να νιώσουμε ή όχι την αηδία, τη θλίψη ή τον τρόμο. Εναπόκειται σε εμάς να παρασυρθούμε από αυτό το αιμομικτικό πάθος που θα ωθήσει όλους τους χαρακτήρες σε ένα τραγικό τέλος.</div><div><br></div><div> Η αναζήτηση ή η φυγή από την αγάπη, το ένστικτο ή την ενοχή</div>