Περιγραφή

Η Λυδία Τσουκόφσκαγια, συγγραφέας και κριτικός, γνωρίζει τα ποιήματα της Άννας Αχμάτοβα (της μεγάλης Ρωσίδας ποιήτριας) από μικρή ηλικία...<div> Την είχε συναντήσει αρκετές φορές χωρίς ποτέ να τολμήσει να την χαιρετήσει. Την επισκέφτηκε στο σπίτι της για πρώτη φορά στις 21 Νοεμβρίου 1938. Παρά τον κίνδυνο που υπήρχε, η Λυδία αποφάσισε να κρατάει ημερολόγιο με τις σχεδόν καθημερινές τους συζητήσεις. (Το βιβλίο καλύπτει την περίοδο από αυτή την πρώτη συνάντηση μέχρι την ημέρα του θανάτου της Άννας Αχμάτοβα στις 6 Μαρτίου 1966.)</div><div> Στην Άννα απαγορεύεται η δημοσίευση, ο γιος της βρίσκεται στα στρατόπεδα, ο σύζυγος της Λυδίας έχει συλληφθεί... αλλά οι λέξεις, η ποίηση, το χιούμορ τα στηρίζουν απέναντι στην Ιστορία.</div><div><br></div><div> Υπάρχει το κοινόχρηστο διαμέρισμα με τους θορύβους του, το μικρό δωμάτιο όπου μένει η Άννα, το τασάκι στο οποίο καίει τα ποιήματά της αφού τα έχει μάθει απέξω η Λυδία, τα τηλεφωνήματα της Άννας: «Έλα, ό,τι μου ταιριάζει είναι αμέσως», υπάρχει επίσης η ουρά έξω από τις φυλακές του Λένινγκραντ, η Λυδία περπατάει προς το διαμέρισμα της Άννας απαγγέλλοντας τους στίχους της στον εαυτό της, η Λυδία μόνη της, οι σκέψεις της για εξαιρετική φινέτσα, η κηδεία του Πάστερνακ... και φυσικά: «Αυτή», η Άννα Αχμάτοβα, μια ποιήτρια που δεν θα εκδιδόταν για 25 χρόνια, αλλά της οποίας όλοι γνώριζαν απέξω τους στίχους.</div>