Περιγραφή

«Μοντέν: Τα Δοκίμια» σε ερμηνεία και σκηνοθεσία Éric Sanson.<div> Ο Μισέλ ντε Μονταίνι (1533-1592) εφηύρε ένα νέο είδος στην Ευρώπη του Σαίξπηρ, του Θερβάντες και των Θρησκευτικών Πολέμων: να κρατάει έναν καθρέφτη στον αναγνώστη μιλώντας για τον εαυτό του όσο το δυνατόν πιο ανοιχτά. Αυτό γινόταν σε μια προσπάθεια να γίνει «καλός γείτονας με τα πράγματα που είναι πιο κοντά μας». Κανείς δεν είχε προσπαθήσει ποτέ να αμφιβάλλει σε τέτοιο βαθμό, σε σημείο να αμφιβάλλει για την ίδια την αμφιβολία, και να κάνει τη σοφία, την τέχνη του να ζεις, και τη χαρά την ίδια την ουσία της ύπαρξης.</div><div> Τα Δοκίμια μεταμορφώνουν τον αναγνώστη. Πώς να αντιμετωπίσει κανείς τον θάνατο, να αγαπήσει τις αποτυχίες του και τους άλλους, να αποδεχτεί ότι είναι συνηθισμένος, ατελής. Με λίγα λόγια: πώς να ζήσει;</div><div> Ο Ερίκ Σανσόν δίνει ουσία και λίγο παρόν σε αυτό το μπουκέτο ερωτημάτων που θέτει αυτός που, σε διαχρονικές σελίδες, δίδαξε όσα γνώριζε και, ίσως ακόμη πιο ωφέλιμο για τον αναγνώστη από άποψη ελευθερίας, όσα δεν γνώριζε.</div><div> «Το γεγονός ότι ένας τέτοιος άνθρωπος έγραφε πραγματικά αυξάνει τη χαρά της ζωής στη γη», έγραψε ο Νίτσε. Όλοι οι αναγνώστες του Μονταίν συμφωνούν με αυτό.</div>