Περιγραφή

Συναυλία με ανδρικές φωνές κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.<div> Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄, η πόλη και η αυλή είχαν συνηθίσει σε μια πληθώρα πολυτελών θεαμάτων, προσφέροντας την ψευδαίσθηση ενός ατελείωτου γλεντιού. Μόνο η Σαρακοστή ανέστειλε το γέλιο της κωμωδίας και τα θαύματα των σκηνικών μηχανισμών. Η σπατάλη των κοσμικών σκηνών έδωσε στη συνέχεια τη θέση της στις προσωπικές, μυστηριώδεις λαμπρότητες αυτής της εποχής περισυλλογής. Η γαλλική προτίμηση για όμορφο τραγούδι και έντονα πάθη συνεχίστηκε στα μοτέτα της Μεγάλης Εβδομάδας, όπου παίζεται το δράμα της ανθρώπινης μοναξιάς μπροστά στην φαινομενική απώλεια κάθε ελπίδας.</div><div><br></div><div> Η προέλευση των «Στοχασμών της Σαρακοστής» του Charpentier είναι άγνωστη. Ωστόσο, η συγγραφή τους για τρεις ανδρικές φωνές τους συνδέει με μερικά από τα Μαθήματα Tenebrae, που προορίζονται για άνδρες τραγουδιστές. Αυτή η έλξη προς το χαμηλότερο μητρώο ενισχύει την αίσθηση του λυκόφωτος που συνδέεται με τα θέματα της μετάνοιας και της ερήμωσης που διατρέχουν τις Γραφές. Η τελετή Tenebrae είναι γνωστή: καθώς προχωρούν οι ψαλμωδίες, το ημίφως της εκκλησίας σταδιακά δίνει τη θέση του στο απόλυτο σκοτάδι, καθώς τα κεριά που φωτίζουν τη χορωδία σβήνουν ένα προς ένα. Συνήθως τελείται γύρω στις τρεις το πρωί, η λειτουργία μετακινήθηκε για να συμπέσει με τις ώρες των συναυλιών για το παριζιάνικο κοινό, το οποίο ήρθε να απολαύσει αυτά τα ηχητικά διαμάντια. Ένα σύντομο διάλειμμα, πριν από την αφύπνιση του Πάσχα, στο άγνωστο της νύχτας.</div><div><br></div><div> Έχοντας εξερευνήσει τα μυστικά του Σκότους με τους Lalande, Cavalieri και Couperin, το Le Poème Harmonique, με τον Charpentier, εισέρχεται στην οικεία πλέον ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας. Τα έντονα χρώματα των ανδρικών φωνών κάνουν αυτό το ταμπλό με τις φωτοσκιάσεις ακόμα πιο εντυπωσιακό.</div><div><br></div>