Περιγραφή

Οι Λου Κάντορ και Ντάφνε Μπιάνκι μας προσφέρουν δύο μορφές χορού.<div> Το Stabat Mater, το σόλο, γεννήθηκε στο σταυροδρόμι μιας μπαρόκ κληρονομιάς που για πολύ καιρό κρατούνταν σε απόσταση αναπνοής και μιας φλογερής επιθυμίας να δώσει φωνή -και σώμα- στις ιστορίες των σύγχρονων γυναικών. Σε αυτή τη δημιουργία, η Λου Κάντορ εξερευνά μια προσωπική και πολιτική χειρονομία: το κλάμα. Το κλάμα ως τελετουργική πράξη, ως χορογραφικό υλικό, ως μεταμορφωτική δύναμη. Κλάμα όχι για να σιωπήσουμε, αλλά για να απαιτήσουμε· κλάμα για να απελευθερώσουμε, να γελάσουμε, να ουρλιάξουμε, να θυμηθούμε και να υπάρξουμε πλήρως.</div><div><br></div><div> Στον απαλό ψίθυρο μιας ανάσας, η La Breva ζωντανεύει: ένας χορός όπου το παρελθόν μουρμουρίζει στο παρόν, κουβαλημένο από δύο αδερφές που υφαίνουν τις ιστορίες των γυναικών που κρύβονται μέσα τους. Στη σκηνή, οι κινήσεις τους θυμίζουν τις χειρονομίες όσων έχουν διασχίσει τον χρόνο, τα χέρια τους μιλούν, κάθε βλέμμα θυμίζει την απαλή δύναμη των αόρατων δεσμών, την κληρονομιά ενός παρελθόντος που τις καθοδηγεί. Χορεύουν για να γιορτάσουν την πατρίδα τους, όπου η αγάπη και η μνήμη μπλέκονται, όπου ο άνεμος χαϊδεύει τη λίμνη Κόμο. Τότε, οι απουσίες γίνονται παρουσίες και η οικογενειακή αγάπη αντηχεί σαν αθάνατη ηχώ.</div>