Περιγραφή

Σονάτες και Φόλια<div> Αμαντίν Μπεγιέρ, βιολί</div><div> Πιερ Χανταΐ, τσέμπαλο</div><div><br></div><div> <strong>Στην ημερήσια διάταξη:</strong></div><div> Αρκάντζελο Κορέλι</div><div> Σονάτα σε Φα μείζονα έργο 5 αρ. 1</div><div> Σονάτα σε ρε ελάσσονα op. 5 Νο. 12 «Φώλια»</div><div><br></div><div> Αντόνιο Βιβάλντι</div><div> Σονάτα σε Ρε μείζονα RV 10</div><div> Σονάτα σε Ντο μείζονα RV 3</div><div><br></div><div> Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ</div><div> Σονάτα σε Μι ελάσσονα για βιολί και κοντίνουο BWV 1023</div><div> Σονάτα σε Σολ μείζονα για βιολί και κοντίνουο BWV 1019</div><div><br></div><div><br></div><div> Όπως και η φωνητική μουσική, το οργανικό ρεπερτόριο γνώρισε μια ραγδαία άνοδο τον 17ο και 18ο αιώνα, ωθούμενο από τεράστιους βιρτουόζους που ήταν επίσης εξαιρετικοί συνθέτες. Η σημασία του Αρκάντζελο Κορέλι, θρυλικού βιολονίστα και πατέρα της σονάτας, δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Μια γενιά αργότερα, ο Αντόνιο Βιβάλντι δημιούργησε έργα διαβολικής δυσκολίας, αλλά και ακαταμάχητης μελωδικής και ρυθμικής γοητείας. Μια άλλη ιδιοφυΐα, αναμφίβολα η μεγαλύτερη όλων, αναγνώρισε αυτή την ιταλική υπεροχή, ενώ την εξυμνούσε με το δικό του ασύγκριτο στυλ: ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.</div><div><br></div><div> Δύο σπουδαίοι μουσικοί αναβιώνουν αυτό το ουσιαστικό κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής: η Αμαντίν Μπεγιέ, μια βιολονίστρια που αναγνωρίζεται παντού για την ομορφιά του ήχου της και μια δεξιοτεχνία που δεν είναι ποτέ εκδηλωτική, επανενώνεται με έναν μακροχρόνιο συνεργάτη της, τον Πιερ Ανταΐ, αναμφίβολα έναν από τους μεγάλους δεξιοτέχνες του τσέμπαλου.</div>