Περιγραφή

Ένας προς έναν, και μετά μαζί, σπάνε τις σιωπές, καταρρίπτουν ταμπού με έναν αστείο και ασυνήθιστο τρόπο και δίνουν φωνή σε όσα δεν τολμούμε να πούμε.<div> Πέντε γυναίκες (ή σχεδόν) ορμούν στη σκηνή με ωμή αλήθεια. Μία προς μία, και μετά μαζί, σπάνε τις σιωπές, αποκαλύπτουν το προσωπικό, καταρρίπτουν ταμπού με έναν αστείο και ασυνήθιστο τρόπο και δίνουν φωνή σε όσα δεν τολμούμε να πούμε.</div><div><br></div><div> Η αρρενωπότητα πηγάζει από μια προσωπική και συλλογική παρατήρηση: πίσω από επιδείξεις δύναμης, πίσω από σιωπές και πόζες, υπάρχει συχνά μια άρρητη ανάγκη για αγάπη. Εδώ, η Marie Mahé αμφισβητεί αυτήν την αρρενωπότητα που επιδεικνύεται, εκτελείται και μερικές φορές επιβάλλεται σαν πανοπλία. Όχι για να την καταδικάσει, αλλά για να διερευνήσει τα ελαττώματά της, τις πληγές της και την προέλευσή της. Η αρρενωπότητα δεν είναι απλώς θέμα φύλου. Είναι επίσης μια κοινωνική κατασκευή βαθιά συνδεδεμένη με το πλαίσιο: το οικογενειακό περιβάλλον, την πίεση από τους συνομηλίκους, την επισφάλεια και τις αόρατες κληρονομιές. Η παράσταση επιχειρεί να σφυρηλατήσει μια σύνδεση μεταξύ γενεών, κοινωνικών τάξεων και ταυτοτήτων. Για να πούμε ότι, παρά τις διαφορές μας, όλοι μοιραζόμαστε την ίδια ανάγκη: να αγαπηθούμε, να αναγνωριστούμε και να γίνουμε αποδεκτοί για αυτό που είμαστε.</div><div><br></div>