Περιγραφή

Μπουέσε, Γκεντρόν, Μουλινιέ, Λαμπέρ, Σαρπαντιέ—αχ, ας ονειρευτώ! Πριν από την λυρική τραγωδία, την έλευση της οποίας προμήνυε, ο αέρας της αυλής ενσάρκωνε όλη την εκλέπτυνση των μουσικών πρακτικών που εκτιμούσαν οι Γάλλοι ευγενείς. Οι μεγάλοι ιδρυτές ήταν οι Αντουάν Μπουέσε, Πιερ Γκεντρόν και Ετιέν Μουλινιέ. Η επόμενη γενιά, αυτή των Μπασιλί και Λαμπέρ, διεκδίκησε με λαμπρό τρόπο την κληρονομιά της, φτάνοντας μέχρι τον Σαρπαντιέ και τις Στάσεις του Σιντ.<br><br> Απολύτως επικεντρωμένο στο καλό γούστο, ο αέρας της αυλής απαιτούσε μια τέλεια όσμωση μεταξύ μουσικής και κειμένου, αφήνοντας παράλληλα χώρο για δεξιοτεχνία, ενώ η στροφική του μορφή παρείχε στους ερμηνευτές τη δυνατότητα να διακοσμούν κάθε στίχο με στολίδια που έπρεπε να είναι απόλυτης κομψότητας.<br><br> Όλα αυτά αποτελούν απαιτήσεις που πρέπει να κατακτήσουν άψογα ο Paul Figuier, ένας από τους πιο λαμπρούς κόντρα τενόρους της νέας γενιάς, και ο Ronan Khalil, ένας εκλεπτυσμένος τσεμπαλίστας επικεφαλής των βιρτουόζων οργανοπαικτών των Les Bacchantes.<br><br> - Ξυλουργός<br> Οι Στάνζα του Σιντ, Αχ, άσε με να ονειρευτώ...<br> - Αλεσμένο<br> Μια συναυλία διαφορετικών πουλιών, μια γαλήνια και σκοτεινή νύχτα...<br> - Μπόεσετ<br> Τι υπέροχη περιπέτεια, το πνεύμα μας ελεύθερο και ικανοποιημένο!