Περιγραφή

Ο κόσμος της ξεδιπλώνεται μέσα από ένα χιούμορ παρατήρησης και αντίθεσης, που μεταφέρεται από μια δυναμική και στοχαστική νεαρή γυναίκα. Η Λιλιάν επαινεί και κατηγορεί. Επικρίνει και επικρίνει τον εαυτό της. Λοιπόν, «επικρίνει τον εαυτό της» - το κάνει αυτό για να σε γλιτώσει από το να το κάνεις. Αντλεί την έμπνευσή της από αυτό που την τρομοκρατεί: τον θάνατο, το κόστος μιας επιπλέον μερίδας σάλτσας ολλανδέζ ή, ακόμα χειρότερα... τα σορτς παραλλαγής.