Περιγραφή

Το «Τα αγόρια και ο Γκιγιόμ, στο τραπέζι!» είναι η ιστορία ενός νεαρού αγοριού που μεγαλώνει σε μια αστική οικογένεια όπου το βλέμμα της μητέρας του και των άλλων τον περιορίζει σε μια ταυτότητα που δεν επέλεξε.<p> Μέσα από ανέκδοτα, παιδικές αναμνήσεις και οικογενειακές καταστάσεις συχνά χρωματισμένες με χιούμορ και πόνο, ο Γκιγιόμ εξερευνά την κατασκευή της ταυτότητάς του, η οποία σημαδεύεται από ανείπωτα λόγια και επίμονες ψευδαισθήσεις που επηρεάζουν την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.</p><p> Μια μονόπλευρη παράσταση που ερμηνεύει ο Σεμπάστιαν Τρέντε, ένας ηθοποιός του οποίου η καριέρα διακόπηκε από την εμφάνιση σημαντικής οπτικής βλάβης λόγω μιας σπάνιας γενετικής ασθένειας.<br> Αυτή η παράσταση σηματοδοτεί τη μεγάλη του επιστροφή, όχι παρά την αναπηρία του, αλλά με αυτήν, ως μια υποτιθέμενη και υπερβατική παρουσία.</p><p> «Δεν ήθελα να επισημάνω την οπτική αναπηρία του ηθοποιού. Δεν ήταν το θέμα ή το επίκεντρο της σκηνοθεσίας. Αλλά γνωρίζοντας ότι έχει οπτική αναπηρία, πιστεύω ότι μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τη φύση του βλέμματός του, να αντιληφθούμε διαφορετικά πώς αντηχεί με το κείμενο, με τον χώρο, με το κοινό. Είναι ένα μοναδικό βλέμμα, γεμάτο ανθρωπιά, ευαισθησία και προσοχή, που ποτέ δεν επιδιώκει να επιβληθεί, αλλά που υπάρχει πλήρως.»</p><p> Ήθελα να αναπτύξω αυτόν τον χαρακτήρα σε έναν κόσμο βαθιά συνδεδεμένο με την παιδική ηλικία: τον αυθορμητισμό του, την ακατέργαστη χαρά του, την πολύτιμη αφέλειά του, αλλά και εκείνη την εύθραυστη στιγμή που αναδύεται μια μορφή διαύγειας, αυτό το πέρασμα όπου κάποιος ωριμάζει, καταλαβαίνει και μαθαίνει. Όλα αυτά προσεγγίζονται με μια ποιητική, αισθητηριακή και παιχνιδιάρικη ευαισθησία. Υπάρχει κάτι το παιχνιδιάρικο και ανάλαφρο στο παιχνίδι, αλλά και μια ένταση, ένα βλέμμα που αιχμαλωτίζει περισσότερα από όσα αποκαλύπτει.</p><p> Δεν ήταν λοιπόν η αναπηρία που τόνισα, αλλά η παρουσία του ανθρώπου, του ηθοποιού, της ευαίσθητης ψυχής. Και γνωρίζοντας, διακριτικά, ότι έχει προβλήματα όρασης, ίσως μας επιτρέπει να διαβάσουμε τη σχέση του με το κείμενο με ακόμη μεγαλύτερη οξύτητα και τρυφερότητα.<br><br> - Ζεραλντίν Μπλε, Διευθύντρια.</p>