Περιγραφή

«Νομίζω μάλιστα ότι ο καλύτερος ορισμός του ανθρώπου είναι ο εξής: ένα δίποδο και αχάριστο πλάσμα». Στις Σημειώσεις από το Υπόγειο του Ντοστογιέφσκι. Σε μια σχετικά απροσδιόριστη ορθογώνια σκηνογραφική διάταξη (η οποία αντιπροσωπεύει ταυτόχρονα τον νοητικό χώρο του ήρωα, ένα υπόγειο, ένα δωμάτιο...), η παράσταση δίνει φωνή στον ήρωα των Σημειώσεων από το Υπόγειο, ο οποίος έχει επιλέξει να θεωρήσει τον εαυτό του ως θέμα παρατήρησης, να αμφισβητήσει τις σκέψεις του εγκαινιάζοντας έναν διάλογο με φανταστικούς κυρίους.<br><br> Αντιμέτωπος με τις βεβαιότητες της εποχής του, ο ήρωας αντιτίθεται στην επιθυμία του, την οποία αποκαλεί «ιδιοτροπία» του και η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι τόσο συστατική του ανθρώπου που θα προτιμούσε να τρελαθεί παρά να απαρνηθεί τη θεμελιώδη ελευθερία του.