Η άνοδος του Αρτούρο Ούι μετά τον Μπέρτολτ Μπρεχτ
Η άνοδος του Αρτούρο Ούι μετά τον Μπέρτολτ Μπρεχτ
Για κράτησηΠεριγραφή
Ακολουθεί την άνοδο ενός μικροπρεπούς, γελοίου και αξιοκαταφρόνητου ηγέτη, ο οποίος, επεισόδιο με το επεισόδιο, μετατρέπεται από αξιολύπητος κακοποιός σε δικτάτορα.<div> Φανταστείτε τον Μπέρτολτ Μπρεχτ το 1941, όταν έγραψε αυτό το έργο, πολύ γρήγορα, καταδιώκοντας μετά την πυρκαγιά του Ράιχσταγκ, εξόριστος στη Φινλανδία, καθ' οδόν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Του έλειπε η μορφή και οι λέξεις για να εκφράσει το απερίγραπτο. Εφηύρε μια γλώσσα και μια πλοκή, πίνακες και χρονικά, σαν μια σειρά, μισό Σαίξπηρικό δράμα, μισό νέα ταινία γκανγκστερικού είδους. Ακολουθούμε την άνοδο ενός μικροπρεπούς, γελοίου και αξιοκαταφρόνητου αφεντικού, ενός μεγιστάνα του κουνουπιδιού, μεταξύ άλλων, που διαφθείρει, σκοτώνει, ψεύδεται, εμπορεύεται και συντρίβει τα πάντα στο πέρασμά του. Από επεισόδιο σε επεισόδιο, μετατρέπεται από αξιολύπητο κακοποιό σε δικτάτορα. Υπάρχει πολύ γέλιο, που μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τι δεν λέγεται.</div><div><br></div><div> Ναι, λοιπόν, ο Αρτούρο Ούι μοιάζει λίγο με τον Χίτλερ ή ίσως είναι το αντίστροφο. Ο Ρομπέρ Κανταρέλα προσφέρει εδώ μια νέα εκδοχή αυτού του εμβληματικού έργου, σε ελεύθερη μετάφραση από τον ποιητή Στεφάν Μπουκέ.</div><div><br></div><div> Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μασσαλίας και στη συνέχεια με τον Antoine Vitez στο Εθνικό Θέατρο Chaillot, ο Robert Cantarella ίδρυσε αρκετές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της Compagnie R&C, με στόχο την εισαγωγή νέων θεατρικών κειμένων και την ανακάλυψη έργων από το ρεπερτόριο, όπως οι: Jean-Luc Lagarce, Noëlle Renaude, Stéphane Bouquet, Alban Lefranc, Christophe Honoré, Liliane Giraudon, Philippe Minyana...</div><div><br></div><div> Διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Δραματικής Σκηνής της Ντιζόν, στη συνέχεια συν-διευθυντής του 104 στο Παρίσι, και είναι επίσης ερμηνευτής στο Faire le Gilles, βασισμένο στα μαθήματα του Ζιλ Ντελέζ.</div><div><br></div><div> Το 2024 εξέδωσε το Les Carrossiers από τις εκδόσεις Al Dante. Το 2025, σκηνοθέτησε μια ταινία για τη Liliane Giraudon και ένα κείμενο του Stéphane Bouquet: 6 ώρες και πλέον καθυστέρηση.</div><div> Από το 1993 είναι υπεύθυνος του μεταπτυχιακού προγράμματος θεάτρου στο La Manufacture στη Λωζάνη.</div><div><br></div>
