Περιγραφή

Αυτό είναι ίσως το πιο ολοκληρωμένο αριστούργημα της ιερής μουσικής του Μπαρόκ, ένα μεθυστικό έργο χορωδιακής ομορφιάς και πλούσιο σε εκθαμβωτικές άριες.<div> Η προέλευση αυτής της διάσημης Λειτουργίας σε Σι ελάσσονα είναι συναρπαστική. Ολοκληρώθηκε από τον Μπαχ στη Λειψία γύρω στο 1748, δύο χρόνια πριν από τον θάνατό του, συνδυάζοντας τη «Μίσα Μπρέσιβ» του 1733 (ένα «Κύριε» και ένα «Γκόλια» αφιερωμένα στον Εκλέκτορα της Σαξονίας για τη λαμπρή καθολική αυλή της Δρέσδης) με διάφορα κομμάτια που είχαν ήδη γραφτεί, κυρίως το «Άγιο» με ημερομηνία Χριστούγεννα του 1724, καθώς και με νέες συνθέσεις, για να σχηματίσουν αυτό που ο γιος του, Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ, ονόμασε «Μεγάλη Καθολική Λειτουργία». Είναι, κατά κάποιο τρόπο, ένα θεωρητικό έργο, του οποίου ο σκοπός δεν υπαγορευόταν από έναν συγκεκριμένο στόχο εκτέλεσης: ο Μπαχ δημιούργησε έτσι το magnum opus του, μια ιερή μουσική συλλογή μετά από πενήντα χρόνια αφοσιωμένα σε καντάτες και πάθη...</div><div><br></div><div> Δημοσιεύτηκε μόλις το 1833 και το πλήρες έργο σίγουρα δεν παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του Μπαχ, αλλά τον 19ο αιώνα έγινε σύμβολο μαεστρίας στη σύνθεση και στη συνέχεια, με την αναβίωση του Μπαρόκ, έγινε ουσιαστικό έργο του γερμανικού μπαρόκ και της παγκόσμιας μουσικής, τοποθετημένο στο ίδιο επίπεδο με τα Πάθη του κατά Ματθαίον.</div><div><br></div><div> Στο έργο του Μπαχ, αυτή η μεγαλοπρεπής λατινική λειτουργία έρχεται σε έντονη αντίθεση με τα προτεσταντικά πάθη, η λαμπρότητά της σε έντονη αντίθεση με τις θλίψεις της Προτεσταντικής Ανάστασης. Η στοιχειωτική θλίψη του Σταυρού, όπου κάθε φωνή θρηνεί τον Χριστό, δίνει τη θέση της στην έκσταση της Ανάστασης, με όλα τα χάλκινα πνευστά και τα τύμπανα να ηχούν, παρασυρμένα από τις χαρούμενες κραυγές των πιστών. Η μουσική διαθήκη του Μπαχ, είναι πλέον ένα από τα έργα του που εκτελείται συχνότερα. Ο Τζον Έλιοτ Γκάρντινερ είναι ο αδιαμφισβήτητος υποστηρικτής της, ηγούμενος της Χορωδίας και Ορχήστρας Constellation σε μια αισθητική εμπειρία που ξεπερνά τους αιώνες.</div>