Περιγραφή

«Αγκινάρα»: το ταξίδι ενός αστείου και ευαίσθητου τύπου.<div> Αυτή η εισαγωγή ίσως να είχε λειτουργήσει αν ήταν η κυκλοφορία του πρώτου μου μυθιστορήματος από τις εκδόσεις Flammarion, αλλά όχι.</div><div> Το να γράψεις ένα μυθιστόρημα για ένα δυσλεξικό άτομο δεν είναι η καλύτερη ιδέα.</div><div> Όχι συγγραφέας, αλλά επαγγελματίας παίκτης ράγκμπι, ναι.</div><div> Τελικά, «παραλίγο» να γίνω κι εγώ, αλλά, ξέρεις πώς είναι η δυσλεξία...</div><div><br></div><div> Ήμουν επίσης κοντά στο να χτίσω κάτι σπουδαίο με «τη γυναίκα της ζωής μου», αλλά αυτή η καταραμένη δυσλεξία μου χάλασε ξανά όλα τα σχέδιά μου... Λοιπόν, συμφωνούμε, η δυσλεξία δεν δικαιολογεί τα πάντα! Αλλά σας προσκαλώ να έρθετε και να ανακαλύψετε το ταξίδι ενός αστείου και ευαίσθητου άντρα.</div><div> Ω, αλλά λειτουργεί! Στην πραγματικότητα, θα καταλήξω να γράψω ένα μυθιστόρημα...</div><div><br></div><div> Τα λέμε σύντομα; (Σε θέατρο, όχι σε βιβλιοπωλείο, εντάξει;)</div><div><br></div><div> Φιλιά</div><div> Θωμάς</div><div><br></div><div> Κριτική Τύπου:</div><div> «Πραγματικά αποκαλύπτεσαι, Τόμας!» - Οι φίλοι μου</div><div> «Περίμενε, είσαι στ' αλήθεια δυσλεξικός;» - Ο πατέρας μου</div><div> «Αγκινάρα; Δεν βλέπω τη σύνδεση, φίλε μου;» - Ο προπονητής μου του ράγκμπι</div><div> «Σ' αγαπώ, γιε μου, αλλά απαλά, εντάξει;» - Η μητέρα μου</div>