Τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα
Τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα
Για κράτησηΠεριγραφή
Όπερα σε συναυλία The Seven Deadly Sins (Die sieben Todsünden) Kurt Weill / Bertolt Brecht<div> Τραγουδισμένο μπαλέτο σε πρόλογο και επτά σκηνές για φωνή και ορχήστρα (1933)</div><div><br></div><div> Νίνα Στέμμε | σοπράνο</div><div> Τζένιφερ Φρανς | σοπράνο</div><div> Σουηδική Ορχήστρα Δωματίου</div><div> HK Gruber | διοίκηση</div><div><br></div><div> Στο πρώτο μέρος του προγράμματος</div><div> Weill Der neue</div><div> Συμφωνία Ορφέα αρ. 2</div><div><br></div><div> Όπως και η Ιεροτελεστία της Άνοιξης, έτσι και τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα του Κουρτ Βάιλ συνδέονται στενά με την ιστορία του Théâtre de la Ville. Αυτό το τραγουδισμένο μπαλέτο έκανε πρεμιέρα εκεί στις 7 Ιουνίου 1933, με την τραγουδίστρια Λότε Λένια να ερμηνεύει μια χορογραφία του Μπαλανσίν. Το έργο είχε ανατεθεί από έναν πλούσιο νεαρό Άγγλο για να παρουσιαστεί από τη νεοσύστατη ομάδα Ballets 33, η οποία ιδρύθηκε από τον Τζορτζ Μπαλανσίν και τον Μπορίς Κόχνο. Ο Κοκτώ είχε σκεφτεί κάποτε να αναλάβει το λιμπρέτο, το οποίο τελικά έγραψε ο Μπρεχτ (ο οποίος αργότερα αποκήρυξε το κείμενό του). Η παρτιτούρα είναι εμποτισμένη με διάφορα δημοφιλή είδη (βαλς, φοξτροτ κ.λπ.) μέσα σε μια συμφωνική δομή που θυμίζει την παράδοση της μεγάλης καντάτας. Η Νίνα Στέμμε, η σπουδαιότερη Ιζόλδη της γενιάς της, είναι επίσης μια εξαιρετική τραγουδίστρια ρεσιτάλ, εξίσου άνετα με τον οραματιστικό μοντερνισμό του Μάλερ και την ειρωνική αποστασιοποίηση του Βάιλ.</div><div><br></div><div> Παραγωγή Théâtre des Champs-Élysées</div><div><br></div><div> Τραγουδιέται στα Γερμανικά, με Γαλλικούς/Αγγλικούς υπέρτιτλους</div>
