Περιγραφή

Αμφίσημο, αναποφάσιστο, ασταθές, το πράσινο είναι το χρώμα της τύχης, της τύχης που μας κατακλύζει ή μας χαμογελάει... Το πράσινο μας οδηγεί στην καρδιά του φυτικού κόσμου και των μυστηρίων του.<div> Ξεκινώντας από τη διάσταση του πράσινου — ταυτόχρονα ζωντανό, αναζωογονητικό, αλλά και ανησυχητικό και τυλιγμένο στο μυστήριο — ο χώρος παίρνει τη μορφή ενός μικρού πράσινου λόφου, ενός καταπράσινου τύμβου, ενός θραύσματος ζωντανού τοπίου, ενός μικροσκοπικού οικοσυστήματος. Καλύπτεται από βρύα και φύλλα, αναπνέει, πάλλεται, ξυπνάει αργά. Κάποιος ζει εκεί. Ένα σώμα κήπου. Ένα σώμα δέντρου.</div><div><br></div><div> Μια πληθώρα μικρών πλασμάτων (φίδι, βάτραχος, δρυοκολάπτης, αλλά και φύλλα) θα φτιαχτούν από συλλεγμένα φυτικά υλικά, διατηρώντας έτσι τις μυρωδιές της χαμηλής βλάστησης και της χλωροφύλλης, ένα αναπόσπαστο μέρος του πράσινου.</div><div><br></div>