Περιγραφή

Μετά από 2 σόλο θεατρικές ονειροπολήσεις, αυτό το 3ο έργο από και με τον Pierre Meunier επινοείται γύρω από τον εξοπλισμό και τη σχέση μας με τη μηχανή.<div> Είναι η παρατήρηση στο κέντρο της σκηνής ενός ρολογιού καμπαναριού, με τα επιχρυσωμένα χάλκινα γρανάζια και τα πέτρινα βάρη, που πυροδοτεί αυτή τη φορά μια σοβαρή και ανάλαφρη, αντιφατική και απροσδόκητη αμφισβήτηση, που διακόπτεται από το τικ-τακ του μνημειώδους μηχανισμού.</div><div> Καθώς ξεδιπλώνεται η διαδικασία σκέψης του, ο Pierre Meunier ασχολείται με πειράματα εφαρμοσμένης μηχανικής, προσπαθώντας να κατανοήσει καλύτερα την υπερβολική μας δίψα για ταχύτητα, ακρίβεια ή προβλεψιμότητα.</div><div> Η φαντασία που ξυπνά η παρούσα στιγμή αυτής της απολαυστικής αντιπαράθεσης αρχίζει με τη σειρά της να ηχεί με ποιητικές, πολιτικές, φιλοσοφικές, ακόμη και μετα-μηχανικές απηχήσεις.</div>