Περιγραφή

Για να εκδικηθεί τον πατέρα του, του οποίου το φάντασμα του αποκαλύπτει τη δολοφονία από τον θείο του, ο Άμλετ προσποιείται την τρέλα. Όταν κάποιος είναι στοιχειωμένος, πώς μπορεί να μην χάσει τα πατήματά του;<div> Γιατί ο Άμλετ είναι τραγωδία; Σίγουρα δεν οφείλεται στην τρέλα της Οφηλίας ή στους πολυάριθμους θανάτους που διακόπτουν το έργο. Αυτά τα γεγονότα είναι απλώς οι συνέπειες μιας πρωτογενούς και καταστροφικής πράξης.</div><div><br></div><div> Η τραγωδία έχει τις ρίζες της πολύ περισσότερο στην προδοσία των πρεσβυτέρων, σε αυτόν τον θείο που σκοτώνει τον πατέρα, περιφρονώντας τους νόμους αυτού του μεγάλου βασιλείου της Δανίας· σε αυτή τη μητέρα που δεν επαναστατεί μπροστά σε αυτή την απαράδεκτη πράξη· σε αυτόν τον Πολώνιο που δεν βλέπει πλέον τον κόσμο όπως έχει γίνει.</div><div><br></div><div> Η ιστορία του Άμλετ αποκαλύπτει ότι η ασυνέπεια των γενεών στην εξουσία αντανακλάται στη νεολαία που διαμορφώνεται.</div><div><br></div><div> Και στο αόρατο μέρος αυτού του έργου, το περιπλανώμενο φάντασμα μας υπενθυμίζει την Ιστορία για να μας πει ότι το να κυβερνάς σημαίνει να προβάλλεις τις σκέψεις και τις πράξεις σου από το παρελθόν.</div><div><br></div><div> Πολ Ντεσβό</div><div><br></div><div> Μετάφραση από τον Jean-Michel Déprats</div><div> Σκηνικά από τον Paul Desveaux</div><div> Χορογραφία: Jean-Marc Hoolbecq</div><div> Βίντεο από την Véronique Caye</div><div> Φωτισμοί από τον Laurent Schneegans</div><div> Κοστούμια από τον Baptiste Znamenak</div>